15 Şubat 2011 Salı

Sensizlik Ve Sabahlar


Güzel olabilirdi bir kış sabahı, senli olsaydı eğer.
Sensizlik bana emanet,
Ben boş odalara,
Sen Allah'a...
Düşün, bana ne düşkün yalnızlığım var..
İnanır mısın?
Her sabah aynı, gittiğinden bu yana!
Kaç sabah oldu sofradan aç kalkalı bilmem.
Sen bilmezsin ama,
Uyanmak zor olur gözlerini yalnız açacağını bildiğin eve..
Oysa sana uyanmak vardı;
Güneş gibi,
Sabah gibi,
Kahvaltı tabağım gibi desem yeri..
Öyle sabaha kim uyanmak istemezdi ki?..

E/S

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder